Szkoła Podstawowa im. św. Jana Pawła II w Wilczkowicach - witamy na naszej stronie internetowej.::Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali - św. Jan Paweł II::Szkoła Podstawowa im. św. Jana Pawła II w Wilczkowicach - witamy na naszej stronie internetowej.::Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali - św. Jan Paweł II::Szkoła Podstawowa im. św. Jana Pawła II w Wilczkowicach - witamy na naszej stronie internetowej.

Aktualności

02 kwietnia 2019 20:19 | Aktualności

SZKOLENIE Z PIERWSZEJ POMOCY DLA NAUCZYCIELI

W dniu 1 kwietnia 2019 r. odbyło się szkolenie dla nauczycieli z udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej, które poprowadził ratownik medyczny pan Zbigniew Wierzbicki. Na wstępie szkoleniowiec przedstawił akt prawny:

"Kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażania siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3."

                                                                                                          Kodeks karny art. 162.

Zapoznano nauczycieli z zawartością apteczek, w których wyposażeniu powinny się znajdować: gumowe rękawiczki, maseczka do sztucznego oddychania, koc ratunkowy, agrafki, skalpel lub nożyczki, bandaże, bandaż elastyczny, kompresiki gazowe (sterylne - dużo), gaza, plaster, plaster z opatrunkiem, chusta trójkątna.

Zadaniem osoby udzielającej pierwszej pomocy jest utrzymanie przy życiu poszkodowanego i niedopuszczenie do powstania dalszych powikłań do chwili przybycia lekarza bądź karetki pogotowia ratunkowego.

Bardzo szczegółowo zostały przedstawione zasady udzielania pierwszej pomocy, które powinny przebiegać w następujący sposób:

1. Upewnić się, czy poszkodowany i wszyscy świadkowie zdarzenia są bezpieczni.

2. Sprawdzić reakcję poszkodowanego:

delikatnie potrząsnąć za ramiona i głośno zapytać:

"Czy wszystko w porządku?"

3a. Jeżeli reaguje:

zostawić poszkodowanego w pozycji, w której go zastałeś, o ile nie zagraża mu żadne niebezpieczeństwo

dowiedz się jak najwięcej o stanie poszkodowanego i wezwij pomoc, jeśli będzie potrzebna i regularnie oceniaj jego stan.

3b. Jeżeli nie reaguje:

głośno zawołaj o pomoc,

odwrócić poszkodowanego na plecy, a następnie udrożnić jego drogi oddechowe, wykonując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy.

4. Utrzymując drożność dróg oddechowych wzrokiem, słuchem i dotykiem, poszukać prawidłowego oddechu, ocenić wzrokiem ruchy klatki piersiowej,

nasłuchiwać przy ustach poszkodowanego szmerów oddechowych,

starać się wyczuć ruch powietrza na swoim policzku.

W pierwszych minutach po zatrzymaniu krążenia poszkodowany może słabo oddychać lub wykonywać głośne, pojedyncze westchnięcia. Nie należy ich mylić z prawidłowym oddechem. Na ocenę wzrokiem, słuchem i dotykiem przeznacz nie więcej niż 10 sekund. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości czy oddech jest prawidłowy, działaj tak, jakby był nieprawidłowy.

5a. Jeżeli oddech jest prawidłowy:

ułożyć poszkodowanego w pozycji bezpiecznej,

wysłać kogoś lub samemu udać się po pomoc (wezwij pogotowie),

regularnie oceniać oddech.

5b. Jeżeli oddech nie jest prawidłowy:

wysłać kogoś po pomoc, a jeżeli jesteś sam, zostawić poszkodowanego i wezwać pogotowie, wrócić i rozpocząć uciskanie klatki piersiowej zgodnie z poniższym opisem:

º uklęknij obok poszkodowanego,

º spleć palce obu dłoni i upewnij się, że nie będziesz wywierać nacisku na żebra poszkodowanego; nie uciskaj nadbrzusza ani dolnego końca mostka,

º pochyl się nad poszkodowanym, wyprostowane ramiona ustaw prostopadle do mostka i uciskaj na głębokość 4-5 cm,

º po każdym uciśnięciu zwolnij nacisk na klatkę piersiową, nie odrywając dłoni od mostka. Powtarzaj uciśnięcia z częstotliwością 100/min (nieco mniej niż 2 uciśnięcia/s),

º okres uciskania i zwalniania nacisku (relaksacji) mostka powinien być taki sam.

6a. Połącz uciskanie klatki piersiowej z oddechami ratowniczymi:

po wykonaniu 30 uciśnięć klatki piersiowej udrożnij drogi oddechowe, odginając głowę i unosząc żuchwę,

zaciśnij skrzydełka nosa, używając palca wskazującego i kciuka ręki umieszczonej na czole poszkodowanego,

pozostaw usta delikatnie otwarte, jednocześnie utrzymując uniesienie żuchwy,

weź normalny wdech i obejmij szczelnie usta poszkodowanego swoimi ustami, upewniając się, że nie ma przecieku powietrza,

wdmuchuj powoli powietrze do ust poszkodowanego przez około 1 sekundę (tak jak przy normalnym oddychaniu), obserwując jednocześnie,  czy klatka piersiowa się unosi (taki oddech ratowniczy jest efektywny),

utrzymując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy, odsuń swoje usta od ust poszkodowanego i obserwuj, czy podczas wydechu opada jego klatka piersiowa,

jeszcze raz nabierz powietrza i wdmuchnij do ust poszkodowanego, dążąc do wykonania dwóch skutecznych oddechów ratowniczych,  następnie ponownie ułóż ręce w prawidłowej pozycji na mostku i wykonaj kolejnych 30 uciśnięć klatki piersiowej,

kontynuuj uciskanie klatki piersiowej i oddechy ratownicze w stosunku 30 : 2,

przerwij swoje działanie w celu sprawdzenia stanu poszkodowanego tylko wtedy, gdy zacznie on prawidłowo oddychać. W innym przypadku nie przerywaj resuscytacji. Jeżeli wykonany pierwszy oddech ratowniczy nie powoduje uniesienia się klatki piersiowej jak przy normalnym oddychaniu, wykonaj następujące czynności

sprawdź jamę ustną poszkodowanego i usuń widoczne ciała obce,

sprawdź, czy odgięcie głowy i uniesienie żuchwy są poprawnie wykonane,

wykonaj nie więcej niż 2 próby wentylacji za każdym razem, zanim podejmiesz ponownie uciskanie klatki piersiowej. Jeżeli na miejscu zdarzenia jest więcej niż jeden ratownik, ratownicy powinni się zmieniać podczas prowadzenia reanimacji co 1-2 minuty, aby zapobiec zmęczeniu. Należy zminimalizować przerwy w resuscytacji podczas zmian.

6b. Reanimację ograniczoną wyłącznie do uciśnięć klatki piersiowej możesz prowadzić w następujących sytuacjach:

Jeżeli nie jesteś w stanie lub nie chcesz wykonywać oddechów ratowniczych, zastosuj uciśnięcia klatki piersiowej.

Jeżeli stosujesz wyłącznie uciśnięcia klatki piersiowej, wykonuj je bez przerwy, z częstotliwością 100 uciśnięć /min,

Przerwij swoje działanie w celu sprawdzenia stanu poszkodowanego tylko wtedy, jeżeli zacznie on prawidłowo oddychać. W innym przypadku nie przerywaj resuscytacji.

7. Kontynuuj resuscytację do czasu gdy:

przybędą wykwalifikowane służby medyczne i przejmą działania,

poszkodowany zacznie prawidłowo oddychać,

ulegniesz wyczerpaniu.

 

POZYCJA BOCZNA

Istnieje kilka wariantów pozycji bezpiecznej, każdy z nich ma swoje zalety. Żadna z pozycji nie jest idealna dla wszystkich poszkodowanych.

Pozycja powinna być stabilna, jak najbliższa ułożeniu na boku z odgięciem głowy i brakiem ucisku na klatkę piersiowa, by nie utrudniać oddechu.

Każdy z nauczycieli mógł osobiście przećwiczyć na fantomie RKO. Poruszone zostało również postępowanie w przypadku zadławienia. Udzielania pierwszej pomocy można było dokonać na fantomie dziecka, w przypadku którego RKO rożni się liczba ucisków i wdechów ratowniczych.

 

Przeczytano: 106 razy. Wydrukuj|Do góry

SZKOLENIE Z PIERWSZEJ POMOCY DLA NAUCZYCIELI